De overgang

“Zullen we eens een bloedtest doen om te zien of je in de overgang bent?” vraagt mijn huisarts. De overgang? Ik? Geen haar op mijn hoofd dat daaraan denkt. En waarom ook? Ik heb geen klachten die ik associeer met de overgang: opvliegers waar je een waaier bij nodig hebt (dat zag ik ten minste bij de receptioniste op mijn werk), een hoofd dat je buiten het raam moet steken om af te koelen, ’s nachts zwetend wakker worden, onder de douche springen en je bed verschonen omdat alles drijfnat is… Alhoewel, van dat laatste heb ik toch al jaren af en toe last. Dat begon vier, vijf jaar geleden. Als ik weer eens voor onze jongste dochter mijn bed uit moest om haar knuffel te zoeken of haar te troosten na een enge droom, dan zat ik vaak rillend van de kou op de rand van haar bed, drijfnat van het zweet. Dus misschien zit er toch iets in de suggestie van mijn huisarts.
Alsof het zo moet zijn, mijn gymgroepje is een week geleden naar een lezing over de overgang geweest in de plaatselijke bibliotheek. Bijna allemaal 45 plus constateerden we dat dit zinvol kon zijn als voorbereiding op dat wat straks gaat komen. Helaas kon ik niet mee naar die lezing, maar ik kreeg wel meteen de titel van het boek dat die avond werd aanbevolen door de dames die de lezing gaven, twee gynaecologen en
ervaringsdeskundigen, tevens schrijfsters van het boek. Menoblues heet het, een aanrader volgens een gymgenote.
In de bieb, waar ik regelmatig kom met onze oudste tienjarige dochter - ze is een boekenwurm en leest binnen twee weken het maximale aantal leenboeken uit - meteen gezocht in de catalogus. Het boek is volgens de computer aanwezig, net als het andere boek van dezelfde schrijfsters, dat gaat over gezond eten in de overgang. Ik loop met de nummers die de pc aangeeft naar de rekken waar de boeken moeten staan. Helaas, allebei zijn ze niet te vinden. Ik besluit de altijd even aardige dame van de infobalie om raad te vragen. Zij zoekt de titels op en oordeelt: ze moeten aanwezig zijn. Ze troont me mee naar het rek waar ik daarnet stond en doorzoekt de plank. Nee, Menoblues staat er niet. Ze kijkt voor de zekerheid de plank er boven na. Daar staan boeken over zwangerschap, bevalling, borstvoeding en toekomstig moederschap. Ik merk op dat dat de verkeerde levensfase is. “Die fase heb ik nog maar pas achter me, want ik ben een late moeder!” leg ik uit, nog steeds ervan overtuigd dat ik maar net kom kijken en de overgang iets is dat pas over 10 jaar mijn pad gaat kruisen. Ze kijkt me aan, begint hartelijk te lachen en ze mompelt: “die boeken moeten er zijn want we hebben vanwege de lezing extra exemplaren besteld”. Ze koerst op de uitleenbalie af, trekt een la open en zegt, “ja zie je wel, ze zijn er wel, maar ze zijn nog niet klaargemaakt”. Ze haalt twee spiksplinternieuwe boeken tevoorschijn en vraagt een collega aan de balie om ze te kaften en aan mij uit te lenen. De mevrouw aan de balie begint in een razend tempo beide boeken te plastificeren. Ik sta er vol ontzag naar te kijken. Ik vraag haar of ze volgend jaar, als onze oudste dochter naar de middelbare school gaat, haar een cursus kaften kan geven want die kwaliteit en dat tempo, dat kan ik niet evenaren. Tegelijkertijd bedenk ik me dat ik niet weet of kaften überhaupt nog nodig is tegenwoordig. Boekenfondsen, lessen en lesroosters via de pc…. wat is er allemaal veranderd sinds ik in 1982 de middelbare school verliet? Daar kom ik binnen een jaar ongetwijfeld achter.
Na het plastificeren, inboeken en uitlenen wenk ik mijn dochter die om de tijd te doden, met haar stapel van 12 boeken naast zich, een spelletje speelt op de pc van de bieb. Ik zie dat er bij die stapel geen informatieboek zit over het onderwerp waarover ze een werkstuk moet maken. Ik vraag haar of ze dat is vergeten te zoeken. “Nee mam, het was er niet, ik zoek het thuis wel op internet op” is haar antwoord. Er is inderdaad heel veel veranderd in de afgelopen tientallen jaren!
Thuisgekomen, bij de thee, vertel ik haar over mijn zoektocht in de bieb naar de boeken over de overgang. “Wat is dat mam, de overgang?” Ik leg haar uit dat dat de tegenovergestelde fase is van de fase waarin zij binnenkort terecht komt. Ik voeg eraan toe dat het zware tijden gaan worden voor onze andere twee huisgenoten mocht ik werkelijk al in de overgang zijn. Ben benieuwd wat de bloedtest gaat uitwijzen.